Dyrekcja


Witam wszystkich odwiedzających stronę Gimnazjum Nr 54.
 .
.
Nazywam się Beata Zdanowicz i jestem (od 2006 roku) dyrektorem ZespołuSzkół nr 54, w którego skład wchodzą: Gimnazjum Nr 54 im. Adama Kazimierza ks  Czartoryskiego oraz LXIV LO im. Stanisława Ignacego Witkiewicza tzw. „Witkacy”.
.
.

Moją zastępczynią ds. gimnazjum jest Pani wicedyrektor Monika Dembińska.

 

 

Drogi czytelniku!

      Jeśli jesteś ciekawy, co takiego wyjątkowego sprawia, iż Gimnazjum Nr 54 jest dla wielu pracowników szkoły naszym „miejscem na ziemi” i dla większości uczniów i absolwentów – miejscem, z którym trudno się rozstać, i które często po ukończeniu szkoły, odwiedzają, to przeczytaj poniższy tekst.

O Szkole …

    Autorką koncepcji , wg której pracuje nasze liceum i na bazie której opiera się koncepcja naszego gimnazjum jest p. dr Danuta Nakoneczna, twórczyni i opiekun naukowy Towarzystwa Szkół Twórczych, do którego należy nasze LXIV LO tzw. „Witkacy”. Warto dodać, że do tego Towarzystwa należy 25 liceów z całej Polski, które co roku zajmują najwyższe lokaty w Ogólnopolskim Rankingu Szkół Ponadgimnazjalnych oraz w swoich województwach i miastach. Patrz: www.liceum64.pl → Rankingi.

      Nasze gimnazjum, podobnie jak większość gimnazjów powstało w 1999 roku. Od 2006 roku Gimnazjum nr 54 funkcjonuje wg zmodyfikowanej koncepcji, choć poprzednia p. dyrektor Jolanta Lipszyc prowadząc obie szkoły, zawsze miała twórcze podejście do kształcenia i wychowania młodych gimnazjalistów. W 2007 roku Szkoła została przyjęta do Mazowieckiego Stowarzyszenia na Rzecz Uzdolnionych.

Co spowodowało, że wyniki egzaminów naszych gimnazjalistów są porównywalne z wynikami uczniów ze szkół nie objętych rejonizacją, a czasami wyższe i plasują się w 4% najwyższych wyników w Polsce? Co spowodowało, że od 2007 roku liczba uczniów osiągających znaczące sukcesy w konkursach ogólnopolskich i innych wzrosła o 700% ! Co powoduje, że nasi uczniowie dostają się do elitarnych szkół warszawskich ?

Co decyduje, że jest to szkoła, w której są uczniowie, którzy przyjmują postawy twórcze i zasługują na miano wybitnie uzdolnionych?

Koncepcja pracy Gimnazjum Nr 54

Warunkiem jest dobra koncepcja– w tym przypadku oparta na pomyśle dr Danuty Nakonecznej. Być może inna idea szkoły, równie spójna, byłaby także dobra, ale tę właśnie realizujemy, ponieważ widzimy w niej wiele zalet. Są w niej jasno zarysowane mechanizmy wymuszające określone postawy uczniów i nauczycieli.

Pierwszy z nich to organizacja szkoły:

  • Każda klasa opiekuje się swoją salą lekcyjną, którą uczniowie dekorują wg własnego pomysłu, i o którą wraz z wychowawcami mają dbać.

  • Klasy są koedukacyjne.

  • Każdą klasą opiekuje się dwoje wychowawców– w miarę możliwości – kobieta i mężczyzna.

  • Nie ma dzwonków.

  • Rok szkolny podzielony jest na trymestry, czyli klasyfikacja odbywa się trzy razy w roku – w listopadzie, lutym lub marcu (w zależności od terminu ferii zimowych) i czerwcu.

  • W klasie drugiej realizowany jest program „Fakultety dla gimnazjalistów” czyli jest tyle „profili”, ilu uczniów. Pod koniec klasy pierwszej każdy w zależności od wyników w nauce, albo sobie wybiera, albo zostają mu przydzielone dwa dowolne przedmioty, których naukę będzie kontynuował w sposób rozszerzony w klasie drugiej, lub z których będzie nadrabiał zaległości. Takie „sprofilowanie” powoduje, że w każdej klasie znajdują się osoby, które są wybitne z różnych dziedzin i często wymuszają ciekawe dyskusje na lekcjach, daleko wykraczające poza program nauczania.

  • Od klasy pierwszej wszyscy uczniowie uczą się na właściwym dla siebie poziomie np. rozszerzonym jednego języka obcego – obecnie jest to język angielski. Zawsze powtarzamy naszym uczniom, że jeśli zrozumieją, iż uczą się dla siebie, a nie dla stopni czy rodziców, to zacznie im to sprawiać przyjemność. Cieszy mnie, że wielu uczniów zaczyna tę prawdę rozumieć i uczą się intensywniej tego, co ich interesuje. Wtedy to np. przygotowanie do konkursu, będące ciężką pracą, jest fascynujące, daje satysfakcję, dodaje skrzydeł.

  • W szkole funkcjonują specjalne przepisy, określające, jak pracować z uczniem szczególnie uzdolnionym i jakie specjalne prawa ma taki uczeń np. może być kierowany na koło olimpijskie do naszego liceum, przysługują mu specjalne ulgi przed i po kolejnym etapie konkursu itp. Wielu z nich ma Indywidualny Program Nauczania lub Indywidualny Tok Nauczania, a zdarzało się, że wybitni uczniowie mieli możliwość równoległego nauczania w gimnazjum i w liceum.

Innym założeniem koncepcji jest takie działanie, aby, mimo ciężkiej pracy, uczniowie nie byli zmęczeni nauką i znużeni szkołą.Zapobieganie nudzie jest jednym z podstawowych zadań dyrektora i zespołu nauczycieli.

Proponujemy naszym uczniom wiele i ciągle mamy nowe pomysły. Uczniowie naszej szkoły muszą więc ciągle uczyć się samodzielności, a to niezwykle przydatna umiejętność w dalszym życiu.

  • Dla uczniów klas pierwszych organizujemy obóz integracyjny, na którym poznają swoich wychowawców, dyrekcję i siebie nawzajem. Część zajęć integracyjnych jest prowadzona przez psychologa lub pedagoga szkolnego. Prowadzone są też zajęcia z zakresu integracji zespołów. Dla wszystkich jest to świetna zabawa, a wrażenia pozostają niezapomniane.

  • Pierwsze dni na terenie szkoły są inne niż w większości szkół – tworzymy mapy zainteresowań,łańcuszki telefoniczne itp., a starsi koledzy oprowadzają młodszych po wszystkich ważnych miejscach w budynku, a także po jego zakamarkach opowiadając przy tym o zwyczajach panujących w szkole oraz o jej pracownikach. Po tym pierwszym tygodniu żaden pierwszoklasista nie czuje się tu obco.

  • Wiosną – dla uczniów klas pierwszych i drugich – szkoła przenosi się na pięć dni w jakieś piękne miejsce w Polsce. Przed południem odbywają się zajęcia edukacyjno – sportowe oraz wycieczki piesze; po południu lekcje, a wieczorami realizujemy projekty edukacyjne związane z regionem, w którym przebywamy oraz życiem i twórczością patrona naszego gimnazjum – księcia Adama Czartoryskiego. A jeszcze później gramy w karty, scrabble, tenis stołowy itp. Wracamy do Warszawy bardzo zmęczeni i bardzo szczęśliwi.

  • Wiele lekcji odbywa się poza murami szkoły – zajęcia są związane z jedną lub paroma dyscyplinami naukowymi, często odbywają się w porozumieniu z instytutami naukowymi, bibliotekami i innymi instytucjami.

  • Uczniowie mają możliwość wzięcia udziału w obozach i seminariach naukowychorganizowanych przez Mazowieckie Stowarzyszenie na Rzecz Uzdolnionych, do którego Gimnazjum nr 54 należy.

  • Nasi uczniowie, co roku uczestniczą w wielu wymianach zagranicznych, w których trakcie realizowane są programy naukowe, kulturowe i językowe. Ostatnio współpracujemy ze szkołami w Hiszpanii(Alicante), we Włoszech, na Słowacji i w Anglii. Wiele z tych wymian odbywa się w ramach europejskiego programu Comenius-Socrates.

  • Uczniowie naszego gimnazjum uczestniczą w zajęciach edukacyjnych „Edukacja filmowa”w warszawskich kinach. Są to specjalnie wybrane filmy, które zaliczają się do klasyki kina światowego, po których odbywa się dyskusja o wybitnych twórcach, znakomitych kreacjach postaci filmowych itp.

  • Dla naukowców i eksperymentatorów organizujemy szkolną Ligę Naukową, która pozwala mierzyć się z zadaniami wymagającymi samodzielnych poszukiwań.

  • Wielbiciele poszczególnych nauk znajdą pokrewne dusze na zajęciach pozalekcyjnych, takich kół jak: matematycznego, geograficznego, przyrodniczego, filozoficznego, polonistycznego, anglistycznego, biblijnego itp. oraz na zajęciach sportowych – piłki siatkowej, koszykowej, nożnej i tenisa stołowego. Od wielu lat działa również koło szermierki historycznej, na którym nie tylko można zdobyć wiedzę, ale również stoczyć pojedynek na miecze z rycerzem w zbroi. Artyści mogą śpiewać w chórze, działać w kole teatralnym, grać w kole nauki gry na gitarze lub zrealizować swoje wizje na kole plastycznym czy modelarskim lub uczestniczyć w dyskusyjnym klubie filmowym (w nocach filmowych). Potem organizują nam spektakle, koncerty, wystawy. Ważnym założeniem koncepcji jest przekonanie, że każdy ma jakieś zdolności, tylko należy pomóc młodemu człowiekowi odkryć je w sobie oraz stworzyć możliwości do ich rozwoju.

  • Organizujemy również wiele imprez wewnątrzszkolnych, np. Galę Czartów na Dzień Edukacji Narodowej, na której nauczyciele naszej szkoły są nagradzani przez uczniów za całoroczną działalność i obdarzani zabawnymi tytułami corocznie w innej konwencji czy tematyce, wigilie klasowe i kiermasz bożonarodzeniowy, Przegląd Teatralny, szkolny konkurs – Mam Talent, na którym każdy może zaprezentować to, co potrafi robić najlepiej – śpiew, grę na instrumencie, taniec, recytację lub inne zdolności, konkursy językowe itp.

  • Dzień Patrona to wielki SPRAWDZIAN dla pierwszoklasistów z wiedzy o życiu i twórczości Księcia Adama Czartoryskiego. Odbywa się w formie konkursu międzyklasowego, a pytania układają starsi koledzy. Towarzyszą mu dekoracje i stroje z epoki, a w jury zasiada prawdziwa Księżna i Książę – potomkowie i przedstawiciele rodu Czartoryskich.

Kolejnym bardzo ważnym założeniem koncepcji jest takie kierowanie zespołem nauczycieli i uczniów, aby umieli ze sobą współpracować – nie rywalizować, aby myśleli kategoriami sukcesu.

Jest to możliwe tylko wtedy, kiedy relacje między ludźmi są dobre, a to z kolei jest możliwe, kiedy ludzie dobrze się znają i lubią ze sobą przebywać.

  • Jednym z podstawowych wymogów, który muszą spełniać wszyscy pracownicy naszej szkoły, jest szacunek dla drugiego człowieka i jego starań– zarówno dla kolegi czy koleżanki z pracy, jak i dla każdego ucznia. Śmiem twierdzić, że wszyscy pracownicy szkoły lubią uczniów, odnoszą się do nich z szacunkiem, dają im prawo do godności i tym samym odwzajemniają się nam nasi uczniowie. Jeśli zdarzy się, że do pracy przyjmę osobę, która nie przestrzega tej niepisanej zasady, musi ona odejść. Owszem, zdarzają się wśród uczniów przypadki takich osób, którym zrozumienie tej zasady zajmuje więcej czasu niż innym, ponieważ nie zostali tego nauczeni w rodzinnym domu, ale zawsze wcześniej czy później nasze działania kończą się sukcesem.

 

  • Przed pierwszą radą klasyfikacyjną wychowawcy są zobowiązani do przedstawienia Radzie Pedagogicznej każdego ucznia: omówienia jego osiągnięć w latach ubiegłych, określenia typu uzdolnień i pracy nad ich rozwojem, wskazania opiekuna naukowego (nauczyciela ze szkoły), określenia stopnia znajomości języków obcych, wskazania przyczyn niepowodzeń i ewentualnie możliwości zapobiegania niepowodzeniom, a także do określenia sytuacji materialnej i rodzinnej. To powoduje, że już po trzech pierwszych miesiącach nauki w gimnazjum uczeń przestaje być anonimowy.
  • Dla wzmocnienia naszych działań wychowawczo- opiekuńczo- dydaktycznych wprowadziliśmy program Tutoringu Rozwojowego
  • Dla wielu uczniów, finalistów i laureatów konkursów przedmiotowych wychowawcy przygotowują szczegółowe opisy rozwoju ich osiągnięć. Wszyscy wychowawcy prowadzą specjalne teczki tzw. „portfolio” swoich klas, w których gromadzą materiały o działalności swoich wychowanków, ich sukcesach lub ewentualnych porażkach. Są to swoistego rodzaju tzw.”Karty pracy”.

  • Podobne Karty składają do dyrektora szkoły nauczyciele. Osiągnięcia uczniów nie zawsze są ich osiągnięciami, ale łatwo można określić wkład pracy opiekuna naukowego ucznia. Dobrze przygotowane karty umożliwiają łatwe wytypowanie kandydatów do nagród, stypendiów i wyróżnień oraz prawidłowe sformułowanie wniosku. To powoduje, że szanse na otrzymanie nagrody są większe, jeśli przyznaje je komisja z zewnątrz. Jeżeli przyznaje je dyrektor, to precyzyjne określenie „za co” ułatwia zaakceptowanie tego faktu przez innych uczniów i nauczycieli. Dlatego też w naszej szkole istnieją bardzo szczegółowo opracowane regulaminy przyznawania różnych nagród i wyróżnień.

  • Bliskie kontakty uczniów i nauczycieli wymuszają także inne innowacje dydaktyczne i wychowawcze. Staramy się włączać uczniów w organizację procesu kształcenia poprzez powierzanie im funkcji asystenckich, prowadzenie pracy w grupach, powierzanie uczniom prowadzenia fragmentów lekcji, umożliwianie im samodzielnej realizacji różnych ich pomysłów naukowych i kulturalnych, organizowanie pomocy koleżeńskiej, rozluźnienie systemu klasowo-lekcyjnego, prowadzenie indywidualnych toków i programów nauczania, umożliwienie łączenia nauki w gimnazjum i liceum, dokumentowanie obok postępów intelektualnych uczniów ich postaw: pracowitości, koleżeńskości, zdolności organizacyjnych, wyrobienia społecznego, opiekuńczości. To powoduje, że w wielu wypadkach relacje między uczniem a nauczycielem są relacjami między uczniem i mistrzem, czyli układem najpiękniejszym, trwałym, zmuszającym obie strony do nieustannych wysiłków intelektualnych, przekładającym się na sukces.

  • Wielu naszych uczniów jest zaangażowanych w działalność społeczną, co zasługuje na szczególną uwagę. Biorą oni udział w pracach wolontariatu, np. w programie „Dziewczynka z zapałkami”, należą do harcerstwa i często biorą udział w zajęciach dla dzieci z rodzin patologicznych – odrabiają z nimi lekcje i organizują im czas wolny. Wielu uczniów przeszło szkolenie dotyczące opieki nad osobami w podeszłym wieku. Robią starszym ludziom zakupy, wykonują podstawowe zabiegi pielęgnacyjne i rozmawiają. Uczniowie często biorą udział w przygotowywaniu różnych imprez charytatywnych, o czym niejednokrotnie dowiadujemy się, gdy do szkoły przychodzą liczne podziękowania.

  • Szczególną uwagę przykładamy do pracy w grupach. Dobrowolny podział na paroosobowe zespoły najbliższych przyjaciół dokonywany jest na początku pierwszej klasy i na tej podstawie tworzony jest np. „łańcuszek telefoniczny”. To powoduje również, że każdy uczeń w żadnej sytuacji nie pozostaje bez bliskich kolegów i koleżanek. Podział na grupy powinien być dokonywany nieomal na każdej lekcji, bowiem praca w grupach jest niezwykle efektywna. Daje wszystkim uczniom poczucie pewności, umożliwia rozmowy i zadawanie pytań (w imieniu grupy), jest przyczyną „burzy mózgów”. Tragiczne wydaje się wymuszone milczenie w czasie lekcji, które powoduje, że uczniowie przestają „umieć rozmawiać”. Nasi uczniowie są otwarci, nie boją się pytać, bo wiedzą, że nie ma głupich pytań, mogą być tylko głupie odpowiedzi.
    Praca w grupach umożliwia też rozluźnienie systemu klasowo-lekcyjnego, wprowadza ruch, , zmniejsza znużenie.

  • A jacy są nauczyciele w naszej szkole? Różni, ale wielu z nich to świetni pedagodzy, doskonale przygotowani merytorycznie, twórczy, niejednokrotnie posiadający własne pasje i niekoniecznie są one związane z nauczaniem danego przedmiotu. Dobry dyrektor powinien takim nauczycielom jak najmniej przeszkadzać. Nie brakuje w naszej szkole dobrych ludzi, lubiących młodzież i dbających o jej sprawy. Ludzi znających hierarchię wartości, mających różne pasje i zainteresowania. Ważne jest, by umieli i chcieli „płonąć”, by zapalić innych. Jedną z najważniejszych cech zespołu jest, by nie było zawiści i plotkarstwa, a dobro dziecka było celem nadrzędnym. Celem zespołu nauczycieli jest dyskusja o postępach i rozwoju ucznia, a także o środkach i metodach wspomagających ten rozwój. Ocena ucznia musi dotyczyć całokształtu, nie tylko postępów w nauce języka czy matematyki.
    Twierdzę, że jesteśmy bardzo zgranym zespołem nauczycieli. Niewątpliwie służą temu nasze rady wyjazdowe pod koniec sierpnia, a także wiele spotkań nieformalnych, na których wspólnie szukamy najlepszych rozwiązań, wymyślamy nowe projekty, dzielimy się wiedzą. Jest to szczególnie ważne, bo wtedy młodzi lub nowi nauczyciele zaczynają poznawać koncepcję szkoły, ale też myśleć zgodnie z jej założeniami i doceniać ją.

     Twierdzę, że każdy z systemów może być w prowadzeniu szkoły skuteczny, ale trzeba go wybrać i być konsekwentnym. Szkoły powinny być różne, aby oferta dla uczniów była zróżnicowana, a więc i koncepcje powinny być różne. Niezwykle ważne jest jednak, by wszystkie decyzje cechowały się zdrowym rozsądkiem.

     Myślę, że aby stworzyć dobrą, nowoczesną szkołę, trzeba sobie najpierw odpowiedzieć na pytanie: co jest celem? Kształcenie uczniów czy zmuszanie ich do siedzenia na punktualnie rozpoczętych i zakończonych lekcjach? „Odpytanie” czy zachęcenie do zdobywania wiedzy i umiejętności? Kontrola nauczycieli czy zachęcanie do bezustannego poszukiwania nowych metod pracy z uczniami, stawianie zadań?

CZYM SIĘ MOŻEMY POCHWALIĆ?

     Wieloma sukcesami, spośród których najbardziej cenimy sobie to, że nasi uczniowi są zadowoleni z siebie, mają wysokie poczucie własnej wartości, nie boją się marzyć, pokonują przeszkody, lubią się nawzajem.

    Nasza młodzież „buntuje się” pozytywnie – poprzez kreatywne działania – przeciw głupocie, degrengoladzie, fałszowi. Zamiast burzyć woli budować.

Nasi uczniowie uzyskują dobre wyniki egzaminów gimnazjalnych (w górnych 4% w skali kraju) i dostają się do najlepszych warszawskich liceów.

Corocznie nasi uczniowie zostają laureatami lub finalistami konkursów dających szczególne uprawnienia przy egzaminach gimnazjalnych lub rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych.

Pracują tu nauczyciele z powołaniem- kompetentni, życzliwi, podporządkowujący swoje działania temu, co dla uczniów jest najlepsze.

 

Uważam, że jeżeli dyrektor, nauczyciele i inni pracownicy lubią uczniów, myślą o nich z szacunkiem, dają im prawo do godności – nie mogą zrobić im krzywdy. Ważne, by wszystkie decyzje były oparte na zdrowym rozsądku. Wtedy budynek szkolny z grupą uczniów i nauczycieli staje się szkołą, dobrym miejscem do życia. Dobre wyniki szkoły i ogromna jej popularność jest niezaprzeczalnym dowodem na to, że Szkoła „trzyma poziom”, a koncepcja jest słuszna. Owszem, osiągnięcie sukcesu wymaga wiele pracy ale, jak mawia Pani dr Danuta Nakoneczna:

WIELKIE RZECZY WYMAGAJĄ WIELKIEGO WYSIŁKU.

Dyrektor

Beata Zdanowicz